Mooie kookmomenten, prachtige complimenten!

Staaaapels boeken geleend van vriendinnen voor inspiratie en ook om de Franse keuken beter te leren kennen, meegelopen in restaurants zoals Bord’O en De Klok in Leiden en Limes in Laren (ongewoon fijn dat de eigenaars zo lief zijn om dit te doen!) om de Franse smaken in mijn smaakpapillen te krijgen. Dat onthou ik toch beter dan het uit een boek te leren :-). Had erg mijn best gedaan maar ja, als je bijna nooit klassiek kookt, dan kun je dit ook niet zomaar in een paar weken tijd beheersen! Eigenlijk spreken we dan over de afgelopen twee weken van MasterChef. Want ik hoorde van mijn collega’s dat ze allemaal mee zijn gaan lopen in restaurants, oefenen na opname tijd, etc en toen dacht ik oeps, moet ik misschien ook gaan doen en niet alleen maar uitgaan van mijn eigen smaken en voorkeuren hahaha.

En gek genoeg dacht ik al dat ik er uit zou gaan vandaag! Ik weet nog goed dat we in onze zwarte schorten voor de deur stonden te wachten op de uitslag en ik iedereen in een group-hug had en vertelde wat voor een mooie tijd het was, dat ik super blij ben een ieder van hen te hebben leren kennen en met hen te mogen koken, wat ook de uitslag zou zijn! Toen ik en Sjanna op de eliminatie uitslag van afgelopen maandag stonden te wachten en zij moest vertrekken, wist ik op dat moment al, ik ben de volgende! Raar toch?!

Ik was zooo teleurgesteld in mezelf toen ik ook echt weg moest! Verdrietig ook dat er een einde aankwam. Ik ging er in met de hoop dat ik zo ver mogelijk zou komen, maar toen ik steeds verder kwam wilde ik het einde wel meemaken, minimaal top 3! En ik hoefde nog niet eens te winnen, zo zat ik er eigenlijk ook niet in. Ik denk dat dat de reden was waarom het steeds zwaarder werd, omdat de anderen er wel voor gingen. Je voelt natuurlijk wel de spanning die steeds meer op je drukt hoe verder je komt.

Maar wat een mooie reis was dit! Met enorm veel mooie kookmomenten, prachtige complimenten van Michiel, Robert, Marcus, Joris Bijdendijk, Christian Weij, Edwin Vinke, Rudolph van Veen, Meerah Sodha en Yotam Ottolenghi, mooie prijzen en super leuke herinneringen. En de lieve en leuke mensen die ik heb mogen ontmoeten; van coördinatrice Britt tot de productie medewerkers, de mensen van het geluid en licht en onze lieve make up artist Corine. En niet te vergeten de quoters Mo, Dirk, Lindy en Querin ! En last but not least; Lotje, Nicole, Annemarie, Ruben, Marcel, Mirjam, Else en wiens namen ik nu even niet op kan komen! 🙂

Wij verhuisden nogal eens met ons gezin en toen mijn zoontje weer eens aan een nieuwe school begon, kwam hij met een big smile thuis en zei hij; “ik heb nieuwe vrienden!” Nu kan ik dat ook zeggen. Met een big smile!

Is er life after MasterChef? Jazeker! Zoals gewoonlijk zit ik nooit stil! Mai & Me Kookstudio loopt aardig vol, er zijn steeds meer gezellige avonden aan mijn Table d’hote/Chef’s table, ik heb nog een week stage te goed bij een 2 sterrenchef, een dagje suikerblazen in Gouda en Mai & Me Culinaire reizen in september/oktober naar oa Libanon en Vietnam en een kookboek dat kwartaal 2-2017 uitkomt. In ieder geval zet ik mijn avontuurlijke reis blij en ongeduldig weer voort!! 🙂

Saved by the bell!!

WEEK 7:

Van een prachtige bruidstaart naar een grove en mislukte gerookte zalm op dag 5. Wat een afgang als je het zo terugziet 🙁

Het was weer een week van ups en downs, vooral omdat je meteen afscheid neemt van twee collega’s en dan weer vrolijk door moet alsof er niets aan de hand is. Ik vind dat eigenlijk het moeilijkste van de hele wedstrijd; Je hebt geen tijd om geluks- en verdrietige momenten te verwerken, want het wordt van je verwacht om meteen jezelf weer op te pakken en door te gaan. That’s life, ik weet het, maar hier is het hak-hak met de bijl en het volgende, inmiddels al 35 dagen lang!!

Enfin, mooie week was het ook! Samen met Doree mijn signature dish maken, zonder dat ik mee mocht helpen. Wat moeilijk is dat zeg! Gelukkig mochten degene die zatenwel proeven, dus dan help je toch een beetje. Dit was overigens mijn buikspek revanche!! 😀

Masterclass van Mr. Kranenborg himself was ook erg leuk. Die kruiden maakt wel weer dat je de Aziatische richting heen gaat helaas, dus vandaar die curry. Wat erg grappig was dat Jelle van mij geleerd had om een curry te maken en nu was zijn curry beter dan die van mij!! Ik moest hem even een flinke por geven na de uitslag! :-))

Koken in teams op dag 3 voor de partners van onze juryleden was erg grappig. Erg leuk om hun partners te zien en de mannen waren een soort verlegen ook nog, heel schattig! Jammer dat we niet de gelegenheid hadden om de dames te spreken. Ik wil wel wat roddels horen over hun ega hahaha. Werken met Patrick en Mo was super leuk. Wij zijn de achtergebleven ‘oudjes’ van de laatste 6 en hadden veel lol met elkaar. We dachten de jonkies een poepie te laten ruiken, maar helaas hahaha. Hoogmoed…

En dan kom je dag 4 de MC keuken binnen en zie je verdorie weer taart en toebehoren staan dat de moed weer in mijn schoenen zonk! ‘Serieus!’ riep ik toen nog! Maar dan kwam Rudolph binnen en werd het een super leuke dag! De rust die Rudolph uitstraalt op de groep maakt dat iedereen heel ontspannen aan het werk ging. Heel trots ook op het resultaat van de zwanen!

Dag 5 begon zo balen; dat roken in een rookoven heb ik nog nooit gedaan en dan ook nog eens je vis daarin vergeten. Erg K. Gelukkig was de eliminatie niet doorgegaan want anders was ik bang dat ik eruit was gegaan! Laat de anderen maar koken 🙂 Opgelucht!

Rollercoaster van Week 6

De snelheid waarmee kandidaten geëlimineerd worden, gaat nu echt in een razend tempo. We hebben deze week allemaal de griep te pakken gekregen; dat was ook de reden waarom Doree er niet was op dag 4, ze liep tegen een longontsteking aan en sommigen van ons stonden in de keuken met een temperatuur verhoging te koken. Nu weet je ook waarom iedereen zo huilerig is. En dan hebben we het nog niet eens over het emotionele afscheid dat je bij elke eliminatie hebt. Hoe langer je er in blijft, hoe beter je elkaar leert kennen, hoe hechter je ook met elkaar wordt! Het is in ieder geval zichtbaar hoe zwaar het is/wordt voor iedereen.

Gelukkig zijn er ook leuke momenten; koken met elkaar bij het Circus Theater in Scheveningen, koken met het recept van Heston Blumenthal en daarna puur op basis van de recensie van Marcus een gerecht van chef Michael Wolf maken. Wat heel grappig is om te weten, is dat ik in het weekend 2 keer had meegelopen in de keuken van Bistro Bord’o in Leiden om de Franse smaken in mijn smaakpapillen te krijgen en had daar heel toevallig die pannacotta geproefd. Thuis meteen het basisrecept van pannacotta uit mijn hoofd geleerd voor het geval dat. Heel erg jammer dat ik tijdens het maken van dat gerecht de gelatine was vergeten, vandaar dat het er zo zielig uitziet 🙁

En mijn vriendin wees me er nog op waarom ik het recept eerst niet goed had doorgelezen terwijl ik me daar altijd aan erger als mijn cursisten dat niet doen bij mijn kookworkshops, hahaha. Oepsie!!

Ach, alles bij elkaar genomen was het toch wel een leuke week. Als de wedstrijdelement er niet was geweest, dan hadden we allen denk ik nog veel meer kunnen genieten van dit avontuur! :-))

Mai en deserts gaan niet samen, blijkt steeds weer :-)

O jongens, 4 punten voor een desert schaam me nog steeds! Maar ook vooral omdat de andere collega’s hun prijs om oestroloog te worden, nu moeten missen. I’m still very sorry!

Maar wat een mooie omgeving he, Zeeland!! En Yerseke met haar enige echte zeewiersnijder, ik ben verliefd. Wat een rijkdom! En die oesterputten, heel gaaf om te zien hoe men de oesters uit de putten haalt, schoonmaakt en selecteert. Een dezer dagen gaat het nieuwe restaurant, direct aan een van de oesterputten, van Edwin Vinke open. De oesters komen direct uit de put zo op je bord, hoe vers wil je hem hebben!! En wat denk je, zal hij mijn saus van miso gebruiken?! 🙂

Een dikke negen hebben we ervoor gekregen!

Edwin Vinke: Geweldig!

Michiel: Mmmmm

Robert: Verbazend hoe leuk de miso het doet, alsof het het zout versterkt..

Marcus: Smaakbommetje

Edwin Vinke – De Kromme Watergang!

When in Zeeland… en je kan het permitteren, dan moet je naar de Kromme Watergang gaan! Ontzettend mooie locatie, met een eigen tuin waar chef Edwin Vinke zijn eigen kruiden en groenten kweekt. En als hij zeewier nodig heeft dan plukt hij dit zo  uit de zee en het zeewater waar hij zijn gerechten mee bereidt, ook zo uit de zee! Hij zuivert het water uiteraard eerst maar toch, geweldig vind ik het! Vol spanning klopte dan ook ons hart toen wij bij zijn restaurant arriveerden!

Grootste voordeel van klein zijn, is dat ik overal vooraan sta, hahaha, dus je ziet me dan ook de hele tijd glunderen terwijl we een masterclass van de chef kregen. Zoveel inspiratie en wat gaan er veel ingrediënten in zijn eerste ‘eenvoudig’ gerecht!

Mijn eerste voordeel het ik ingezet door Monique als mijn partner te kiezen. We hebben erg leuk en met ontzettend veel lol gekookt en dat proef je ook terug! Teamopdracht gewonnen en hoe: niet een dag maar een week lang stage lopen bij een twee Michelinsterren restaurant!!

‘Potverdorie, erg lekker’ Dank Marcus!

Maandagochtend, nog voordat je de MasterChef-keuken binnenkomt, ruik je het al en dan zie je de verschillende Zwitserse kazen inderdaad op tafel liggen! Robert die de grap maakte dat ze al 3 kwartier in die lucht stonden… ik moet altijd heel erg om hem lachen. De zenuwen van weer een week opnieuw beginnen zakken dan meteen weer weg.
En dan de opdracht van hete kaaskoekje maken in 30 minuten; de meesten van ons nemen het te letterlijk op en maken dan onmiddellijk een koekdeeg. Het had dus geraspte kaas in een vormpje kunnen zijn. Soms snap je gewoon niet altijd wat ze van je willen en ik merk dat ik mezelf moeilijker maakt dan de opdracht is. Gelukkig was mijn koekje smakelijk ondanks dat het niet al te gaar was en mag ik verder koken die dag.
Maandagmiddag: de mystery box. Michiel zei het al; het went nooit, voor zo’n doos staan! Zee-egels, waahh! Heb het altijd al willen eten maar het kwam er nooit van. En wat moet je daar nou mee maken?! Dat proeven van je product is echt aan te raden voordat je aan een gerecht begint! Of je moet het product al kennen zodat je weet wat je daarmee kan maken. Ik vond de zee-egel heel subtiel smaken en bedacht een miso soep, iets zachter van smaak gemaakt met mirin (gezoete rijstwijn), niet te veel want dan wordt het te zoet, zoals Michiel al halverwege proefde :-). Mocht het te zoet zijn, dan kun je daar nog wat sap van de zee-egel aan toevoegen of een beetje miso pasta. De groentetartaar is gemaakt van roerbakken paksoi, shii-take champignons, beetje gember en sojasaus. Zodra het groentemengsel iets is afgekoeld, meng je hier nog wat verse zee-egels doorheen. De coquilles heb ik zo eenvoudig mogelijk gehouden door ze alleen met olie, zout en peper in te smeren en te bakken. En ja hoor, weer de beste!

Die avond vertrokken we naar Zeeland een nieuw avontuur op ons wacht! Ik kan niet wachten!!

Wat is dat eigenlijk, ‘op smaak’ brengen??

En dat niet alleen, je gerecht moet ook verbinding hebben! O, en als je dat allemaal hebt gedaan, dan moet de opmaak van je bord ook perfect zijn, hahaha. Mijn maag raakt weer in een spontane knoop van de zenuwen!

Dag twee begon met een voeltest en daarna koken met afgedankte groenten. 2,5 miljard per jaar wordt er verspild aan voedsel. Ongelooflijk! En wat een mooi initiatief van de Stichting Kromkommer!

Bij mijn groentegerecht had ik een sausje gemaakt van tahini, uien, knoflook, koriander en citroensap. De zoetigheid van de groenten in combinatie met deze goed gekruide saus, leek mij dus erg lekker maar de jury vond het dit keer te veel smaak hebben. Normaal moet de smaak hoger (zout gehalte, meer kruiden) en nu heeft mijn gerecht te veel smaak! Erg verwarrend niet?! Het is best wel lastig koken voor een jury waar de een niet goed tegen spicy food kan, de andere wil vooral veel zout proeven en de laatste wil vooral subtiliteit! En op dag drie moet je ook nog koken voor een jury bestaande uit 5 van je collega’s. Grappig terug te zien hoe ook zij het zo spannend vonden!

Nog een mooi initiatief, restaurant Instock, zij koken met wat zij op die ochtend aan producten kunnen ‘redden’ van de supermarkten uit de buurt. Hoe goed is dat! Ideeën genoeg om nog meer initiatieven te starten lijkt mij!

En op de vierde dag koken we met de producten die wij hebben gefermenteerd. Weet je het nog? De Masterclass fermentatie met Christian Weij en dan alvast een gerecht bedenken wat je drie dagen later in een half uur moet bereiden! Ik bedacht een ramen soep met mijn kimchi – Koreaanse gefermenteerde groenten – in de hoofdrol. Hoe gaaf als mr Robert himself mijn kimchi zo lekker vindt dat hij daar een recept van wil hebben!! Als ik toch die Michiel een hug mag geven, wat maakt hij mij blij met zijn commentaar, zo streng als hij is! Ik bloos nog steeds!

En wat een fijne ingeving om de kimchi met kip fijn te malen en die dan in de huid van de kip te verpakken als wonton, om het vervolgens te frituren! Jammer dat jullie het niet konden proeven want het was super lekker 🙂

Door naar week 5!!

No waste-week!

Deze week staat in het teken van het recyclen van leftovers. Zoals je ziet, zijn er veel mogelijkheden. En dat fermenteren, daar zijn oa Aziaten heel goed in. Wij gooien in principe bijna niets weg; de koriander takken bijv, die overblijven nadat je de bladeren hebt geplukt, snij ik fijn en vries ik in voor bijv. mijn curries of soepen. De paksoi bijv, wordt in oa China en Vietnam ingelegd met zout en mijn moeder roerbakt ze met gehakt en kruiden en we eten dit met witte rijst, een van mijn favoriete soulfoods 🙂 Wat ik nooit wist, is dat ze door de fermentatie, zelfs gezonder zijn dan verse groenten! Bijzonder he?

Een ander manier van recyclen, en daar zijn mijn buren en vrienden vooral erg blij mee, is al mijn overgebleven eten aan hen meegeven 🙂 Ik heb nl een tik en dat is dat ik zelf niet graag mijn leftovers eet. Het liefst kook ik en eet ik elke dag iets anders, vandaar.

Maar goed terug naar MasterChef, hoe verzinnen ze het; eerst een masterclass met fermenteren en dan mag je gaan winkelen maarrrrr.. dan moet je ook meteen een gerecht bedenken dat je as donderdag gaat koken dat ook nog binnen 30 minuten klaar moet zijn!! Beseffen ze wel wat ze vragen!! En als het al niet genoeg was, hadden we met de volgende opdracht onze zwarte schort weer aa; weer iemand eruit vandaag dus! Verschrikkelijk vind ik dit! Heb je overigens de wallen onder mijn ogen gezien? Ik presteer het tot nu toe om op zondags niet te kunnen slapen vanwege de spanning voor wat de week ons brengt :-S

Zooo blij dat ik deze eliminatie weer heb overleefd en door mag naar de volgende dag!

“Mama, wanneer gaat Mai weer koken?”

ieniemini

Mijn jongste fans!

 

Ik heb ieniemini fans die normaal gesproken op tijd, 19.00u, naar bed moeten. Ze mogen alleen MasterChef afkijken, als ik aan het koken ben. Ze vragen dan ook elke dag of ze mogen kijken en niets is vervelender dan dat ik op de vide sta! Een teleurstellende, bozig “oooooh” zeggen ze dan als het zover is hahaha. Zo schattig!

Zoals eerder al verteld in mijn andere blog, kook je natuurlijk graag mee want daarvoor doe je mee.  Maar ja, het risico lopen dat je een keer slecht kookt en daardoor eruit moet, is een no-go!! Dus dan maar op de vide! Wie weet mag ik in week 4 weer ‘shinen’ met mijn gerechten!

 

Tja, wat zal ik zeggen …

Met Patrick en Gary

Met Patrick en Gary

MasterChefs vs Gary

MasterChefs vs Gary

Met een Aziatische week beginnen en dan op de eerste dag al een gerecht verpesten! En met buikspek nog wel! Je begrijpt natuurlijk wel dat ik lachtte als een boer met kiespijn. En al helemaal jammer als je de dag daarna ziet tegen wie je dan mocht strijden, Gary!!

Wat een vriendelijke man! Heel rustig en heerlijk nuchter! Achter de schermen mochten we hem wat vragen stellen en we waren natuurlijk erg nieuwsgierig naar zijn verhalen. How’s life after MasterChef! Hij doet alleen maar leuke dingen, maar dat deed hij daarvoor ook al hahaha. En denk maar niet dat je veel prijzengeld overhoud na aftrek van belasting 🙂 Het mooiste vind ik, is dat hij het restant heeft geschonken aan een stichting. Hoe nobel!

Op de vide alleen maar  stilstaan lukt me natuurlijk niet he! Blij dat Jelle wat hulp kan gebruiken en anders was er altijd wel iemand wie een extra tip kan gebruiken! Daarnaast waren de meesten wel blij dat Patrick en ik daarboven stonden want dat had de strijd wel erg zwaar gemaakt zeiden ze achteraf 🙂